DMC Cable TV : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 176 / 580

ธรรมะเพื่อประช มหาสมัยสูตร ค ครั้งที่ ๒ (ต อ 1 ๒ (ตอนรายนามเหล่าเทวา) ๒๓๑ ดวงใจที่ได้รับการฝึกฝนอบรม ให้หยุดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลาง- กายฐานที่ ๗ จะเป็นใจที่ใสสะอาดบริสุทธิ์ เมื่อมีใจสะอาดย่อม สามารถดำเนิ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการฝึกจิตให้หยุดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เพื่อให้ใจใสสะอาดและบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญในการเข้าถึงเส้นทางสายกลาง การมีใจที่ส่งไปยังพระพุทธเจ้าทุกวัน เป็นการปฏิ

ธรรมะเพื่อประช ม ห า ส มั ย สู ต ร ค ครั้งที่ ๓ (ตอนภพมารสะดุ้ง) ๒๔๑ หนทางที่จะกําจัดอวิชชาเหล่านั้นให้หมดไปได้ ด้วยพระมหา กรุณาธิคุณที่มีอยู่ในพระองค์ ทำให้พวกเราได้รับรู้ถึงคำสอนที่ ตกทอดมาถึง สามาร

บทนี้เล่าถึงวิธีการในการขจัดอวิชชาให้หมดไปโดยอาศัยพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ คำสอนที่ตกทอดทำให้เรารู้จักการทำตนให้บริสุทธิ์ ทั้งยังกล่าวถึงรายชื่อของเหล่าอมนุษย์ที่ต้องการเข้าถึงการทำความดีและกำจัดอวิ

ธรรมะเพื่อประชา มหาสมัยสูตร ค ครั้งที่ ๓ (ตอน ภพมารสะดุ้ง) ๒๔๖ พระองค์ทรงรำพึงต่อไปว่า ถ้าจึงมีพระปัจเจกพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้าจะสามารถหรือไม่หนอ ทรงรู้ว่า ถึงแม้ พระปัจเจกพุทธเจ้า ก็ไม่สามารถถามปั

เนื้อหานี้พูดถึงพระปัจเจกพุทธเจ้าและความยากในการถามปัญหากับพระองค์ ซึ่งบ่งบอกถึงความลึกซึ้งของธรรมะของพระพุทธเจ้า ที่ควรแก่การศึกษาและปฏิบัติ การเจริญสมาธิภาวนานี้มีความสำคัญเพื่อเพิ่มพูนความเข้าใจในธ

ธรรมะเพื่อประช พญาวานร โพธิสัตว์ ២៨៩ พระองค์ทรงติดใจในรสชาติของมะม่วงนั้นจึงได้ตรัส ถามพรานไพรว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่าต้นมะม่วงนี้อยู่ที่ไหน” พราน กราบทูลว่า “อยู่ที่ป่าหิมพานต์พระเจ้าข้า” ด้วยความที่ชอ

บทนี้เล่าเรื่องของพระราชาที่หลงไหลในรสชาติของมะม่วงและตัดสินใจเดินทางไปยังป่าหิมพานต์เพื่อหามะม่วงต้นนั้น โดยมีพรานไพรเป็นผู้นำทาง เมื่อถึงที่หมาย พระราชาได้กินมะม่วงและหลับไป ขณะที่บริวารของพระราชาปก

ธรระพี ประช พุทธานุภาพ ไม่มีประมาณ ២៩៥ บนเส้นทางการสร้างบารมีในสังสารวัฏ เพื่อก้าวไปสู่ จุดหมายปลายทาง คืออายตนนิพพานนั้น เราเลี่ยงไม่ได้ที่จะ ต้องเข้าไปข้องเกี่ยวกับคน สัตว์ และสิ่งของ หากเรามั่นคงใน

บทความนี้พูดถึงการสร้างบารมีในสังสารวัฏและการเข้าถึงนิพพาน โดยเน้นความสำคัญของการมีอุดมการณ์ที่ชัดเจน ในการปฏิบัติธรรมผ่านการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง เพื่อให้ใจผ่องใส มองเห็นโลกตามความเป็นจริง การปฏิบัติธรร

ธรระพี ประช ห น ท า ง ข อ ง พุทธะ ๑๑๑ ประสงค์ของชีวิต ทุกท่านมีเชื้อสายของนักสร้างบารมี เกิดมาก็ เพื่อสร้างบารมี เป้าหมายเพื่อไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม บุญอะไร ที่มีโอกาสทำได้ ควรเร่งรีบขวนขวายตักตวงกันใ

บทความนี้กล่าวถึงประสงค์ของชีวิตว่าทุกคนมีเชื้อสายของนักสร้างบารมี ซึ่งเกิดมาเพื่อสร้างบารมี โดยมีเป้าหมายเพื่อไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม ควรเร่งรีบตักตวงบุญที่มีโอกาสทำ ให้ทานกุศลและกลั่นเป็นมหาทานบารมี

๑๗ ร า ย พ ร ะ บ า ท ร ม ฝั่ ง น ม ม ท า น ที ง บุญอันล้ำเลิศย่อมเจริญแก่ชนทั้งหลาย ผู้เลื่อมใสแล้ว ในบุคคลผู้เลิศ อายุ วรรณะ ยศ เกียรติ ความสุข และกำลัง อันเลิศก็เจริญ ผู้มีปัญญาให้ของอันเลิศ ตั้งมั่

เนื้อหาตั้งอยู่บนแนวคิดที่ว่าบุญอันล้ำเลิศเป็นเสมือนขุมทรัพย์ที่อำนวยความเจริญทั้งในส่วนของมนุษย์และเทวดา ผู้ที่มีปัญญาได้ตั้งมั่นในธรรมอันเลิศย่อมบันเทิงใจในความมีอายุ วรรณะ ยศ และเกียรติ ทั้งนี้สิ่ง

ธรรมะเพื่อประชา การเก็บรักษา สิ่งที่ควรบูชา ๓๕๘ คงอยู่คู่โลกตราบนานเท่านาน เมื่อพุทธศาสนิกชนได้เห็น แล้วจะเกิดความเลื่อมใสในพระพุทธองค์ว่า แม้เพียงพระบรม สารีริกธาตุยังมีความใสบริสุทธิ์ถึงเพียงนี้ จิต

เนื้อหาเกี่ยวกับการรักษาและบูชาสิ่งที่ควรบูชาในพุทธศาสนา โดยเฉพาะพระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งเปรียบได้กับความบริสุทธิ์ของจิตใจพระพุทธเจ้า การแสดงความนอบน้อมและการเฝ้าส่งใจไปยังพระพุทธเจ้าทำให้เราได้รับทิพยส

ธรรมะเพื่อประชll ปัจเจกพุทธภูมิ ៣៨៨ อานิสงส์ ๕ ประการที่ยกขึ้นมากล่าวนี้ ปรารภเหตุที่ พระอานนท์เคยได้รับฟังเหตุที่ทำให้ได้เป็นพระพุทธเจ้าว่าอภินิหาร คือ การจะได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะสำเร็จไ

ในบทนี้มีการพูดถึงอานิสงส์ ๕ ประการที่เกี่ยวข้องกับการเป็นพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะเรื่องราวของพระอานนท์และการตั้งความปรารถนาของพระปัจเจกพุทธเจ้า ซึ่งเน้นถึงการประชุมธรรม ๔ ประการที่นำไปสู่การตรัสรู้ และกา

ธรรมะเพื่อประชา สั ก ก ปั ญ ห สู ต ร ตอนที่ ตอนที่ ๑ (ฤา จะสิ้น ท้าวสักกะ) ๔๐๒ แก่พี่ไชร้ พี่ขอเลือกน้องทันที ความรักของพี่มั่นคงอย่างนี้" เมื่อปัญจสินคนธรรพเทพบุตรกล่าวเช่นนี้ พระผู้มีพระ |- ภาคเจ้าไ

ในบทนี้ พูดถึงเรื่องราวของปัญจสินคนธรรพเทพบุตรที่กล่าวถึงความรักอันมั่นคงต่อพันธมิตรของเขา และได้แต่งเพลงเพื่อบรรยายความรู้สึกของเขาต่อผู้ที่เขารัก นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงพระผู้มีพระภาคเจ้าที่ตรัสรู้แ

ธรรมะเพื่อประช พระอรหันต์ หาได้ยาก ៤២៩ สามารถมีอิทธิพลเหนือจิตใจของท่านได้ ดังนั้น ทุกท่านต้องมีใจหนักแน่น อย่าไปหวั่นไหวใน โลกธรรมทั้งหลาย เมื่อทุกท่านสั่งสมบุญแล้ว ให้หมั่นอธิษฐาน จิตให้ดีว่า ขอให้ม

เนื้อหานี้เน้นการเสริมสร้างจิตใจที่มั่นคงและการเข้าสู่การทำบุญใหญ่กับพระอริยเจ้า เพื่อชักนำทุกคนไปสู่วิถีชีวิตที่ดีและการปฏิบัติถึงพระรัตนตรัยภายใน พร้อมเสนอแนะให้ทุกคนหยุดใจเพื่อเข้าถึงธรรมะแห่งชีวิต

ธรรมะเพื่อประชา จักษุของพระพุทธเจ้า ៤៣៨ นับไม่ถ้วน การรู้ของพระองค์นั้นรู้ได้ด้วยญาณทัสสนะที่รู้ได้ ตลอดหมด คือ ทั้งรู้ลึก รู้รอบ รู้กว้าง รู้ไกล รู้ยิ่ง รู้พร้อม ซึ่งก็ คือพระสัพพัญญุตญาณนั่นเอง ที่ท

พระพุทธเจ้าทรงมีญาณทัสสนะที่เป็นเลิศ ซึ่งรวมถึงความรู้ลึก รู้รอบ รู้กว้าง รู้ไกล และรู้ยิ่ง โดยเฉพาะการเห็นและรู้ทั้งด้วยตาเนื้อและตาภายใน จึงทำให้ผู้ปฏิบัติธรรมสามารถเข้าถึงความจริงและพุทธานุภาพอันยิ

ธรรมะเพื่อประชา มัจฉา โพธิสัตว์ (บำเพ็ญสัจ บารมี) ๔๖๔ วางใจได้ถูกส่วน ไม่ตึงเกินไป ไม่หย่อนเกินไป ตึงเกินไปก็จะเครียด หย่อนเกินไปก็จะเคลิ้ม ทำให้พอดี แล้วจะสบาย รู้สึกมีความ พึงพอใจกับอารมณ์อย่างนี้ ถ

การวางใจอย่างเหมาะสมช่วยให้เกิดความสบาย ไม่เครียดหรือเคลิ้มจนเกินไป อารมณ์ที่พึงพอใจควรรักษาให้ต่อเนื่อง เพื่อให้มีพระพุทธเจ้าเป็นอารมณ์ในการหยุดนิ่งและเห็นพระธรรมกายที่ใสสว่างเป็นสัญลักษณ์ของความบริส

๕๒ พ ร ะ พุ ท ธ ลี ล า พระผู้เป็นนาถของโลก ทรงสมบูรณ์ด้วยจรณะ ไม่ก้าว พระบาทยาวในที่ไกลมาก ไม่ก้าวพระบาทถี่ในที่ใกล้มาก เสด็จ ดำาเนินไม่เสียดสีพระชานุ และข้อพระบาททั้งสอง เสด็จ นําเนินไม่เร็วนักไม่ช้า

พระพุทธเจ้าทรงเป็นนาถของโลกที่เต็มไปด้วยจรณะและความสง่างาม เสด็จดำเนินอย่างมั่นคง ไม่ก้าวพระบาทถี่ในที่ใกล้หรือไกล ทรงมีสมาธิและร่าเริงรอบโลก พระอาการของพระองค์เปรียบเสมือนพญาช้างที่สร้างความงามให้กับ

Boประช พุทธญา ตั ต ถ จริยา ៤៨២ อย่างแท้จริง ดังนั้นตัวเราเองต้องประพฤติตนเป็นต้นบุญต้นแบบ หมั่นให้ทาน รักษาศีล และเจริญสมาธิภาวนาเป็นประจำ จะได้ น้อมบุญให้ท่านทั้งขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ และเมื่อท่านละโล

บทความนี้เน้นความสำคัญของการประพฤติตนตามหลักธรรม โดยการเป็นต้นบุญต้นแบบ ผ่านการให้ทาน รักษาศีล และเจริญสมาธิภาวนาอย่างสม่ำเสมอ ทั้งนี้เพื่อสร้างความเป็นที่พึ่งทั้งในขณะที่มีชีวิตและหลังจากละโลกไปแล้ว

ธีระ ประชา พระทศพลญาณ ៤៨៨ เป็นสมาธิ จิตหลุดพ้นก็รู้ว่าจิตหลุดพ้นแล้ว” จากนั้นพระบรมศาสดาทรงแสดงทศพลญาณ ๑๐ ประการ ซึ่งทศพลญาณนี้มีเฉพาะในพระพุทธเจ้าเท่านั้น ประการที่ ๑. ฐานาฐานญาณ ปรีชาญาณหยั่งรู้ฐานะ

ทศพลญาณ 10 ประการ เป็นความปรีชาญาณเฉพาะตัวที่พระบรมศาสดาทรงมี เพื่อเข้าใจโลกและธรรมชาติของสิ่งต่างๆ การเข้าถึงทศพลญาณทำให้สามารถรู้เรื่องฐานะ อาการของกรรม และวิธีการปฏิบัติที่นำไปสู่สุขหรือทุกข์ ในบทพ

Boประช พระทศพลญาณ สมาธิ และสมาบัติทั้งหลาย ៤៩០ ประการที่ ๔. ปุพเพนิวาสานุสติญาณ คือระลึกชาติใน อดีตได้นับภพนับชาติไม่ถ้วน ประการที่ ๙. จุตูปปาตญาณ ปรีชาญาณหยั่งรู้การจุติ และอุบัติของสัตว์ทั้งหลาย ทรง

พระทศพลญาณประกอบไปด้วย 10 ประการ ซึ่งรวมถึงปุพเพนิวาสานุสติญาณที่สามารถระลึกชาติในอดีต และจุตูปปาตญาณที่ให้ความรู้ในเรื่องการจุติและอุบัติของสัตว์ พระพุทธเจ้าทรงสอนเพื่อให้สัตว์ทั้งหลายสามารถกำจัดอาสว

Boประช คุณลักษณะของพระโพธิสัตว์ ៤៩៨ เป็นผู้นําตลอดเวลา จะสังเกตเห็นว่า ประวัติการสร้างบารมีที่ เราศึกษาในชาดก ไม่ว่าท่านจะถือกำเนิดเป็นอะไร จะมีลักษณะ ของความเป็นผู้นำมาโดยตลอด จนได้ตรัสรู้อนุตตรสัมมา

ข้อความนี้กล่าวถึงคุณลักษณะของพระโพธิสัตว์ที่เป็นผู้นำตลอดเวลา รวมถึงการศึกษาในชาดกเกี่ยวกับการสร้างบารมีของพระโพธิสัตว์ และความเพียรพยายามในการตรัสรู้ของพระโคดมโพธิสัตว์ที่ต้องใช้เวลา 5 ปีในการแสวงหา

ธรรมะ ประชา การดำรงอยู่ได้นานแห่งพระสัทธรรม (๑) ๕๐๖ เป็นสิ่งที่จะรู้ก็ได้ หรือไม่รู้ก็ได้ อีกทั้งท่านไม่ได้เป็นพระสัพพัญญู พุทธเจ้า จึงไม่รู้หมดทุกเรื่อง พระสารีบุตร แม้ท่านสามารถพิจารณาได้ด้วยตนเอง แ

บทความนี้เสนอเรื่องราวเกี่ยวกับความยั่งยืนของพระสัทธรรม โดยการกล่าวถึงพระจริยวัตรและเหตุผลที่ส่งผลต่ออายุของพระศาสนา พระบรมศาสดาได้อธิบายว่าเหตุผลที่พระศาสนาของพระพุทธเจ้าบางพระองค์มิได้อยู่ได้นานนัก

ธรรมะเพื่อประชา ประวัติย่อ พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ៥៤៦ พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) สมณศักดิ์ พ.ศ.๒๕๓๕ ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ เป็นพระราชาคณะ ชั้นสามัญ ที่ พระสุธรรมยานเถร พ.ศ.๒๕

พระราชภาวนาวิสุทธิ์ หรือ หลวงพ่อธัมมชโย เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2487 ที่จังหวัดสิงห์บุรี ได้รับการบรรพชาอุปสมบทเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2512 โดยมีสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์เป็นพระอุปัชฌาย์ ส